توسعه اشتغال روستایی

در حالی که توجه به روستاییان و معیشت روستا در کلام رهبران انقلاب اسلامی محوریت داشته و توصیه های مشخصی برای کارآفرینی و اشتغال در روستاها در سخنان مقام معظم رهبری منعکس شده است، به دلیل رویکرد قالب سیاست گذاری در چند دهه گذشته که به نوعی تداوم سیاستهای استحصالی دوره پیش از انقلاب با روستا بوده است، موفقیت  چندانی در بهبود اقتصاد و معیشت روستایی حاصل نشده است. محوریت رویکرد سیاست ها و ابزارهای سیاستی طی چند دهه اخیر حول نقش روستا در تأمین امنیت غذایی و به عنوان جزیی از نظام بخشی برنامه ریزی کشور در ذیل بخش کشاورزی تعریف شده است. بدین معنا معیشت و اقتصاد روستا و پایداری آن فرع بر وظیفه و مسئولیت آن در خود کفایی تأمین برای شهرنشینان ( و کنترل قیمت‌های مواد خوراکی تعریف شده و اهمیت شایان غذا ) عموما توجهی به قدرتمند شدن روستاییان از طریق مشارکت توان افزای آنها در زنجیره های ارزش مرتبط با روستا در زمینه کشاورزی و غیر آن (که روز به روز اهمیت بیشتری یافته اند)، نشده است. این موضوع در شاخصهای اندازه گیری توسعه روستایی در کشور نیز منعکس شده است که بر دو محور تأمین فرآورده های خام غذایی و ارائه خدمات بنیادین متمرکز بوده است. بطوریکه ردی از موفقیت در زمینه صنایع تبدیلی تنوع بخشی به اقتصاد روستایی، ارتقا  مشارکت جمعی و کارآفرینی و ایجاد و ارتقا کسب و کارهای جدید در روستا مشاهده نمی شود.